Assume that I can, so maybe I will
Om het idee van zelfregie wat meer leven in te blazen, werd gevraagd aan verschillende personen met een beperking om een lied te kiezen dat voor hen het begrip zelfregie weerspiegelt. Door hun muziekkeuze te delen, geven participanten een inkijk in hoe zij zelfregie ervaren, terwijl ze anderen inspireren om na te denken over hun eigen interpretatie van zelfregie. Muziek creëert gemeenschappen en stimuleert de uitwisseling van ideeën, het is een krachtig medium dat niet alleen mensen verbindt en uitnodigt om met elkaar in dialoog te gaan.
Zelfregie en muziek
Om het idee van zelfregie wat meer leven in te blazen, werd gevraagd aan verschillende personen met een beperking om een lied te kiezen dat voor hen het begrip zelfregie weerspiegelt. Door hun muziekkeuze te delen, geven participanten een inkijk in hoe zij zelfregie ervaren, terwijl ze anderen inspireren om na te denken over hun eigen interpretatie van zelfregie. Muziek creëert gemeenschappen en stimuleert de uitwisseling van ideeën, het is een krachtig medium dat niet alleen mensen verbindt en uitnodigt om met elkaar in dialoog te gaan.
In gesprek met Sander over zelfregie
Sander is een 21-jarige student die zich inzet om zijn leven zoveel mogelijk zelf te bepalen. Zijn rolstoel en de praktische beperkingen houden hem niet tegen. Hij zit samen met Zias op kot die hem ondersteunt in praktische zaken. Bovendien is Sander actief betrokken bij de Chiro, een plek die hij zijn tweede thuis noemt. Zijn omgeving draagt veel bij aan zijn gevoel van inclusie, maar de uitdagingen blijven.
In gesprek met Jana: ‘Ik mag er zijn’
Jana is een meisje van elf jaar met skeletdysplasie, ook wel dwerggroei genoemd. In gesprek met Jana kwam deze tekening tot stand.
Arjan
Arjan is 45 jaar, hij heeft autisme. Arjan is papa van twee jongens, 10 en 12 jaar. Met zijn vrouw en kinderen woont hij in een kleine gemeente. Zijn oudste zoon voetbalt, en volgens Arjan voetbalt hij goed. Op zaterdag is het regelmatig match en als trotse papa zit hij altijd in de tribune. De match zelf vindt Arjan super, alles rond de match echter, iets minder. De kantine is enorm druk en hij kan moeilijk gesprekken volgen met de andere ouders.
Luc
Luc is iemand die zeer actief is bij doof Vlaanderen. Hij wordt soms koppig genoemd door zijn vrienden, zelf noemt hij dit eerder eigenzinnig en gedreven. Luc geniet van samenzijn en dingen doen, maar gaat vaak niet in op uitnodigingen in zijn buurt. Zijn tolkuren zijn beperkt, hij is genoodzaakt deze op te sparen voor in het ziekenhuis of bij de dokter. Want jammer genoeg en te veel moet hij zijn “privéuren” daaraan besteden.
Melissa
Melissa, 19 jaar, heeft een verstandelijke beperking. Ze is recent gaan wonen in een inclusief cohousing initiatief, daar leert ze onder begeleiding zelfstandig wonen. Nu ze een stuk verder van huis woont, is ze aan het leren om op zichzelf ergens te geraken met het openbaar vervoer.
Noor
11-jarige Noor zit in een rolstoel, ze is een vrolijke meid die graag bezig blijft en veel op pad gaat. Noor en haar mama botsen tijdens uitstappen op heel wat letterlijke en figuurlijke drempels. De mama van Noor vertelt dat een dagje de stad in trekken niet altijd van een leien dakje loopt.
Ludwig
Ludwig is een mondige man in de zestig. Hij zetelt in de adviesraad voor personen met een beperking in zijn gemeente. Ludwig heeft twee beenprotheses en is, hoe hij het zelf zegt: “rolstoelgebonden”. Deelnemen en zijn stem laten horen in het beleid van zijn gemeente, vindt hij niet alleen een vanzelfsprekendheid, voor hem is dit zijn plicht.
Elke
Elke is een vrouw van 36 jaar, ze heeft een visuele beperking. Elke komt graag buiten, ze woont dan ook in een stad met een groot aanbod aan cultuur en vrije tijd. Ze gaat wel eens naar een lezing of gaat iets gaan drinken met vrienden. Hoewel Elke zeer zelfredzaam is, zijn er toch verschillende zaken waarbij ze niet om de ondersteuning heen kan. Zo is het bijvoorbeeld niet altijd gemakkelijk om op haar bestemming te geraken, zeker in de avond.